ช่าย !!   กรูโดนหลอก

คุณเคยเป็นไหม....

การที่เรารักใครซักคน (มะช่ายแบบคู่รักนะ)

เปงห่วงใครซักคน

เรามีสมุดเล่มเล็กๆอยู่เล่มนึง

เราเป็นคนขี้ลืม

สมุดเล่มนั้น เราจดเรื่องราวของเขาไว้ทั้งหมด

ว่าเขาชอบกินอะไร  ชอบสีอะไร  ชอบทำอะไร ฯลฯ

ใส่ใจทุกความรู้สึกของเขาทั้งหมด พยายามปรับปรุง

ทั้งการพูดจา กลัวเขาไม่พอใจ หลายอย่างแหละ ที่พยายามจะจูนหาเขา

ไม่ดิ ไม่ได้พยายาม แต่เต็มใจเสมอที่จะทำให้อ่ะ

ไปไหน??  อยู่ไหนเหรอ??  กินข้าวยัง ?? ทำการบ้านยัง?? อาบน้ำยังเนี๊ยะ ??

เน่าแล้วนะโว๊ยย....   จะนอนเมื่อไหร่เหรอ ??

แต่วันนี้....

เราโดนเขาหลอก

แม้มันจะเปงเรื่องเล็กๆอ่ะนะ

แต่ในความรู้สึกของเราอ่ะ

คือโดนหลอก

คุณรู้ป่ะ การที่เรารู้สึกดี และสนิทสนมกับใครซักคนอ่ะ

เราอ่ะจะไว้ใจเขา จะเชื่อเขา

ว่าทุกอย่างที่พูด ที่บอกอ่ะ คือใช่ คือความจริง

แต่วันนี้ ตอนถาม ว่า ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก

เรื่องเล็กๆเอง ไมต้องปิดบัง

กลับได้คำตอบที่ฟังแล้วเจ็บโครตๆ

"จะรู้อะไร กันนักกันหนา"

โดนดอกนี้ถึงกับ  อึ้ง จุก พูดไรต่อไม่ถูกเลย

พูดไรต่อไม่ถูก  เลยต้องขอวางสายเลย







ป.ล.คนอื่นอาจไม่เจ็บ แต่กรูเจ็บหว่ะ

จบ...